baner_aku02

 

 HOME

 AKUPRESURA

 WSKAZANIA

 TECHNIKA ZABIEGU

 WYZNACZANIE PUNKTÓW

 ZESTAWY PUNKTÓW

 AKUPUNKTURA I NAUKA

 PUNKTY LO

 PUNKTY SHU

 PUNKTY MO

 PKT. POBUDZ. I HAM.

 PUNKTY MISTRZA MA

 PUNKTY SPECYFICZNE

 MASAŻ UCHA

 MASAŻ STOPY

 BIOMASAŻ

 TCM

 5 ELEMENTÓW

 METODY REFLEKSOLOGII

 MERIDIANY

 PRAWO MATKA-SYN

 INNE METODY

 DOMOWE LECZENIE

 AROMATOTERAPIA

 KOLOROTERAPIA

 ARTICLES IN ENGLISH

 ANATOMIA

 ARCHIWUM

 EBOOKI

 LITERATURA

 LINKI

 HUMOR

 

Lecznicze właściwości roślin egzotycznych

Agawa

 

Jest to bylina o charakterze sukulentu, wytwarzająca mięsiste mieczowate liście o długości do 3 metrów. Rodzaj obejmuje ponad 300 gatunków. Uprawiana jest pospolicie jako roślina ozdobna i użytkowa (włóknodajna). Posiada liczne kwiaty, zielonkawe, żółtawe lub brunatne, tworzące kwiatostan o wysokości kilku metrów. Wiele agaw kwitnie tylko raz (po kilkudziesięciu latach życia) i następnie obumiera.
Z soku niektórych gatunków, zawierającego znaczne ilości cukrów, otrzymuje się napój alkoholowy pulque lub mezcal.
Saponiny steroidowe zawarte w agawie amerykańskiej są wykorzystywane do produkcji kortyzonu. Liście tej agawy mogą być stosowane w postaci okładów w chorobach reumatycznych jako środek przeciwbólowy. Do tego celu wykorzystuje się również nalewki z liści agawy.
Nalewka z liścia używana jest w medycynie ludowej Ameryki jako lek przeczyszczający.
Agawa nadaje się do uprawy doniczkowej i nie ma specjalnych wymagań.

Aloes drzewiasty

Należy do licznej rodziny liliowatych i pochodzi z kontynentu afrykańskiego i Madagaskaru. Ta wieloletnie i niezwykle dekoracyjna roślina jest bardzo odporna na brak wody, którą może gromadzić w swych mięsistych liściach.
Aloes jest bardzo cenną rośliną leczniczą, zawiera witaminy A, C, B1, B2, PP, B12 oraz pewne ilości biopierwiastków jak: potas, wapń, magnez, sód, fosfor, cynk, siarkę i żelazo oraz śladowe ilości krzemu, manganu, niklu, boru, glinu, litu, chromu, miedzi, molibdenu i baru. Ważnym składnikiem miąższu aloesowego są enzymy oraz jedno, dwu i wielocukry lub ich pochodne, np. glukoproteiny.
Aloes posiada, między innymi, właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze, wirusobójcze oraz przeciwbólowe. Znieczula i przeciwdziała świądowi, leczy egzemy, regeneruje błony śluzowe i skórę, skraca okres krwawienia, hamuje rozwój niektórych nowotworów, zwalcza gorączkę i likwiduje zaparcia. Jest środkiem przeciwzapalnym, rozszerza naczynia włosowate i oczyszcza krew. Pobudza przyrost komórkowy, "trawi" martwe tkanki, nawilża suchą skórę wnikając w jej głębsze warstwy. Lecz przede wszystkim ma działanie immunostymulujące, czyli pobudzające i reguluj ące mechanizmy obronne organizmu człowieka. Obecnie wiadomo już, że aloes należy do roślin o wybitnym działaniu hipoglikemicznym, tzn. obniżającym poziom cukru we krwi, zarówno przy stosowaniu zewnętrznym jak i wewnętrznym - podawany codziennie w niewielkich dawkach. Sok z liści stosowany jest do produkcji preparatów o działaniu immunostymulującym. Sok z liści aloesu wykazuje także dzia łanie hamujące wydzielanie kwasu solnego i pepsyny, co sprawia, że wchodzi w skład preparatów ziołowych stosowanych przy leczeniu niektórych chorób żołądka i dwunastnicy.
Najwięcej składników leczniczych zawierają liście po dwóch, trzech latach wegetacji.
Podlewanie roślin należy przerwać na około 6 - 8 dni przed zbiorem w celu zwiększenia zawartości zwi ązków o działaniu immunostymulującym.
W domowych warunkach można używać wyciśniętego soku z aloesu do leczenia trudno gojących się ran i oparzeń, można go też przyjmować doustnie jako środek biostymulujący, pobudzający mechanizmy obronne organizmu.
W warunkach domowych można przygotować nalewkę aloesową.
Przed ścięciem rośliny nie należy jej podlewać przez około dwa tygodnie, po tym oczyścić liście mokrą watą i ścięte liście położyć na 5 dni w ciemnym i chłodnym miejscu.
500g liści zemleć w maszynce do mięsa i dodać 500g miodu w stanie płynnym, podgrzanym do temperatury 50-60 stopni oraz 1 butelkę czerwonego wina. Mieszaninę rozlać do butelek z ciemnego szk ła i pozostawić na 5 dni w chłodnym miejscu. Po tym okresie nalewka jest gotowa do użycia. Stosować należy 3x dziennie po łyżeczce przez 2-3 tygodnie.
Przepis na zaparcia wg ks. Kneippa:
1 liść aloesu
1 łyżeczka kwiatu bzu czarnego
1 łyżeczka kozieradki
1 łyżeczka kopru włoskiego
Składniki zalać 2 szklankami wrzątku, pić w ciągu 2 dni po 1 szklance. Wypróżnienie następuje po 12-30 godzinach.

Ananas

Jest członkiem ogromnej rodziny bromeliowatych i pochodzi z Ameryki Południowej, obecnie jest uprawiany w Chinach, Tajlandii, USA, Meksyku, na Filipinach, w Afryce Południowej. Do Europy dostał się przywieziony z Gwadelupy przez Kolumba.
Ananas jest bogaty w cukry, znajduje się w nim spora ilość witaminy C, kwasy organiczne, związki miedzi i potasu a ponadto enzym bromelina (enzym rozkładający białko, posiadający działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe).
Świeże owoce i nie konserwowany sok ananasowy posiadają znaczenie lecznicze przy niestrawnościach i słabym wydzielaniu soków trawiennych. Korzystnie też działają na nerki, naczynia wieńcowe i serce. Pomocne także może być spożywanie ananasa przez osoby ze schorzeniami wątroby. Owoców ananasa nie powinny jeść osoby cierpiące na nadkwaśność, chorobę wrzodową. Działanie przeciwzapalne i likwidujące obrzęki powoduje, że można ananasa przykładać na miejsca stłuczone, opuchnięte, na ropiejące krosty, wypryski skórne.

Awokado

Należy do rodziny wawrzynowatych, pochodzi z Meksyku i Ameryki Środkowej. Aztekowie i Inkowie wierzyli, iż roślina ta ma właściwości afrozdyzjaku.
Awokado wydaje duże, gruszkowate owoce z których każde posiada jedno wielkie nasienie. Miąższ owocu jest zielonkawobiały lub kremowy, mięknący w miarę dojrzewania. Są smaczne i maja wielką wartość dietetyczną. W jego składzie znajduje się około 30% łatwo przyswajalnego tłuszczu (dlatego swą konsystencją przypomina masło), około 2% białka, karoteny, witaminę C (6mg/100g), witaminy E,K,H,PP, z grupy B, natomiast prawie zupełnie nie ma w nim cukrów (szczególnie cenią go więc diabetycy). Awokado jest zalecane dla ludzi cierpiących na anemię, nadciśnienie oraz cierpiących na dolegliwości żołądkowe związane ze zbyt małym wydzielaniem soków trawiennych. Właściwości lecznicze posiadają również liście awokado stosowane przy lekkich zatruciach pokarmowych, nudnościach i wzdęciach. Dzięki obecności nienasyconych kwasów tłuszczowych owoce awokado to jeden z najcenniejszych surowców kosmetycznych. Zawiera lecytynę, fitosterole, skwalen, witaminy A, D i E. Ma też naturalne filtry UV.

Bakłażan

To inaczej oberżyna, gruszka miłosna, jest rośliną uprawną z rodziny psiankowatych. Pochodzi z Indii, w stanie dzikim nieznana. Sprowadzona do Europy przez Arabów, była początkowo uprawiana jako roślina ozdobna aby następnie stać się smakołykiem na królewskich stołach. Bakłażany wydają jadalne fioletowo-czarne owoce (25 cm długości, do 1 kg wagi) i są obecnie popularnym warzywem w Grecji i Włoszech.
100 g bakłażanów zawiera: 0,7 g białka, 3,1 g węglowodanów, 2,5 g b łonnika, 240 mg potasu, 12 mg fosforu, 10 mg wapnia i magnezu, 3 mg sodu, 0,4 mg żelaza, 0,05 mg witaminy B1, 0,03 mg witaminy B2, 0,8 mg witaminy PP, 0,08 mg witaminy B6, 5mg witaminy C, 20 mikrogramów kwasu foliowego.
Bakłażany maja działanie uspokajające i łagodzą drgawki padaczkowe. Dość duża zawartość potasu powoduje dobroczynny wpływ na serce i wzmaga wydalanie płynów z organizmu. Bakłażan obniża też poziom złego cholesterolu i to nawet o 50%. Jednak nie wszyscy mogą korzystać z jego własności leczniczych. Powinny go unikać kobiety w ciąży oraz osoby cierpiące na choroby nerek, choroby reumatyczne i układu trawiennego. Bakłażan nie należy do lekkostrawnych.

Banan

To zielone drzewo o wysokości do 9 metrów pochodzi z Azji, Afryki i Ameryki Środkowej. Należy do najstarszych roślin uprawnych i w wielu krajach, w których rośnie, jego owoce stanowią podstawę wyżywienia. Zawierają (w 100 gramach) 1,1 g białka, 0,3 grama tłuszczu, 3,4 grama błonnika, 350 mg potasu, 42 mg magnezu (najwięcej wśród owoców), 0,51 mg witaminy B6 (najwięcej wśród owoców), 10 mg witaminy C.
Banany działają regenerująco i wzmacniająco na błonę śluzową żołądka. Banany regulują też poziom cholesterolu i równowagę kwasowo-zasadową płynów ustrojowych, dzięki czemu polecane są w chorobach nerek i artretyzmie. Banan zawiera również substancje uspokajające i przeciwskurczowe.

Cytryna

Ojczyzną teko małego drzewa są kraje Azji południowej. Jednak obecnie przy wielkim popycie na owoce południowe uprawiana jest na plantacjach w wielu krajach o ciepłym klimacie. Medycyna ludowa zalecała ją w profilaktyce dżumy, gor ączki, malarii i jako odtrutkę na ukąszenia węży. Cytrynowy sok zalecano do obniżania ciśnienia tętniczego, usuwania toksyn z wątroby, łagodzenia bólu w zapaleniach żył. Avicenna pisał o cytrynach jako najlepszym lekarstwie na choroby serca, zalecał dodawanie ich do pokarmu kobiet ciężarnych i w żółtaczce.
Ze względu na zawartość witamin w soku świeżych owoców, można używać go do leczenia awitaminozy, a pomocniczo stosować w leczeniu stwardnienia tętnic. Wodą z dodatkiem soku cytrynowego można płukać gardło w przypadku jego infekcji a zewnętrznie można używać do leczenia wyprysków i rozjaśniania piegów a także (tylko pomocniczo) do leczenia grzybic. Cytryna pozwala pozbyć się nadmiaru kwasów żołądkowych, likwiduje czkawkę, zgagę, zaparcia, hemoroidy, nudności i tym podobne dolegliwości. Ponadto oczyszcza organizm, gdyż działa moczopędnie i "dezynfekuje" układ moczowy.
 
Figa

Za ojczyznę figi uznaje się ogromne obszary Azji.
Owoc ten był znany i ceniony za właściwości lecznicze w starożytnych społeczeństwach basenu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej. W Starym Testamencie znajdujemy zapis o wyleczeniu śmiertelnie chorego króla Ezechiasza przez proroka Izajasza przy pomocy placka figowego.
100 gramów fig zawiera: 1,4 grama białka, 9,5 grama węglowodanów, 2,5 grama błonnika, 270 miligramów potasu, 34 miligramy wapnia, 32 miligramy fosforu, 20 miligramów magnezu, 2 miligramy sodu, 0,4 miligramy żelaza, 0,3 miligramy cynku, 500 mikrogramów witaminy A, 0,06 miligrama witaminy B1, 0,05 miligrama witaminy B2, 0,4 miligrama witaminy B3 (PP), 0,11 miligrama witaminy B6, 2 miligramy witaminy C.
Figa jest wykorzystywana w tradycyjnym lecznictwie w anemii, jako środek wykrztuśny, przeciwgor ączkowy i przeczyszczający. Figa gotowana w mleku łagodzi kaszel i bóle gardła. W tym samym celu można też wykorzystać suszone liście figowca, robiąc z nich odwar.
Naukowcom japońskim udało się wyizolować z fig benzaldehyd, który w doświadczeniach wykazuje działanie przeciwnowotworowe.

Granat

To przedstawiciel rodziny granatowcowatych, pochodzi z Indii, Azji Mniejszej i basenu Morza Śródziemnego. Jest jedną z najstarszych uprawianych roślin owocowych. W Palestynie owoce granatu były już używane 5000 lat p.n.e.
Owoce granatowca zawierają niewielka ilość witaminy C, kwas cytrynowy i taninę. Posiadają właściwości ściągajace i z tego powodu są stosowane w niektórych chorobach żołądka (nie stosować przy nadkwaśności, chorobie wrzodowej). Sok z granata pity systematycznie wykazuje korzystne działanie przy astmie, szkorbucie, problemach z trawieniem, można go też pomocniczo wykorzystać podczas leczenia anginy.
Skórka owoców również jest wykorzystywana w lecznictwie. Odwar z niej można stosować jako środek przeciwrobaczy, przeciwbiegunkowy.
Spożywanie świeżych owoców jest bardzo zalecane przy zaziębieniach, podczas podwyższonej temperatury.

Grejpfrut

Grejpfrut to drzewo owocowe z grupy cytrusów, wiecznie zielone, odkryte w połowie XVIII wieku na wyspie Barbados. Obecnie jest jednym z najpopularniejszych owoców cytrusowych. Uprawiany jest w obszarach subtropikalnych Ameryki i Azj.
100 gramów owocu grejpfruta dostarcza: 40 kalorii, 0,6 grama białka, 5,3 grama węglowodanów, 0,6 grama błonnika, 230 miligramów potasu, 17 miligramów wapnia, 16 miligramów fosforu, 10 miligramów magnezu, 0,3 miligrama żelaza, 0,1 miligrama cynku, 0,05 miligrama witaminy B1, 0,02 miligrama witaminy B2, 0,2 miligrama witaminy B3 (PP), 0,03 miligrama witaminy B6, 80 miligramów witaminy C, 0,3 miligrama witaminy E, 12 miligramów kwasu foliowego.
Grejpfrut reguluje trawienie i przyspiesza przemianę materii, dlatego używany jest w dietach odchudzających. Jego gorzkawy smak jednak nieco pobudza apetyt, zapobiega sklerozie i żylakom. W onkologii ceniona jest jego czerwona odmiana, zawierająca likopen chroniący przed rakiem pęcherza, trzustki i szyjki macicy.
W miąższu i pestkach grejpfruta znajduje się duża ilość flawonidów, substancji przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych i przeciwbakteryjnych.
Grejpfruty mają też działanie przeciwmiażdżycowe, przeciwutleniąjące.
Z pestek grejpfruta otrzymuje się ekstrakt zwany „citrosept", który wykazuje wysoką skuteczność w przeciwdziałaniu infekcjom wirusowym i bakteryjnym (np. przeziębieniu i grypie), a także w ich zwalczaniu.

Karczoch

To roślina wieloletnia z rodziny złożonych. Gatunek ostu pochodzący z Ameryki Północnej, uprawiany obecnie dla jadalnych koszyczków kwiatowych, w wielu krajach na świecie o klimacie ciepłym.
Karczochy są źródłem białek, węglowodanów, substancji mineralnych oraz witamin. Są bardzo dobrym źródłem błonnika i witaminy C, dobrym wapnia, fosforu, żelaza, tiaminy i niacyny, Preparaty z liści karczocha zwyczajnego przyspieszają niektóre przemiany metaboliczne zwiększając wytwarzanie i wydzielanie żółci, usprawniają funkcje wątroby, zwiększają wydalanie moczu i zawartych w nim zbędnych metabolitów. Zmniejszają napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych i układu pokarmowego. Ograniczają rozwój miażdżycy przez obniżenie poziomu tłuszczów i cholesterolu. Preparaty z liści karczocha stosuje się w leczeniu wątroby, woreczka żółciowego, przewodów moczowych, kamicy żółciowej, żółtaczki, zaburzeń czynnościowych spowodowanych napięciem spastycznym mięśni gładkich oraz w profilaktyce i leczeniu miażdżycy.

Kiwi

Jest przedstawicielem rodziny aktinidiowatych (Actinidiaceae). Pochodzi ze wschodniej
Azji. Posiada owoce typu jagody, wydłużone, walcowate, ze skórką pokrytą gęstym, brązowym kutnerem. Ma zielonkawy miąższ, wewnątrz którego znajduje się bardzo wiele drobnych nasion. Jest on słodki, smaczny i zawiera znaczne ilości witaminy C, zjedzenie jednego owocu zaspokaja dzienne zapotrzebowanie organizmu
Ma działanie wzmacniające i antynowotworowe. Spora ilość potasu w nim zawarta stabilizuje ciśnienie krwi i reguluje rytm serca.

Mango

Drzewo z rodziny nanerczowatych, uprawiane w Indiach od ponad 4000 lat. Obecnie, w obszarach tropikalnych całego świata, uprawianych jest ponad tysiąc gatunków dla cennych owoców i drewna.
Owoc mango ma jajowaty kształt i jest pestkowcem (tak jak np. śliwka), w środku znajduje
się duża, spłaszczona pestka, do której przytwierdzone są włókna. Smakiem przypomina nieco
brzoskwinię, lecz posiada silny żywiczny posmak.
Mango ze względu na bardzo duże właściwości odżywcze polecane jest w ogólnym osłabieniu organizmu i podczas rekonwalescencji.
100 gramów owocu mango zawiera: 82 gramy wody, 0,5 grama białka, 15,3 grama węglowodanów, 1,5 grama błonnika, 190 miligramów potasu, 18 miligramów magnezu, 13 miligramów fosforu, 10 miligramów wapnia, 7 miligramów sodu, 0,5 miligrama żelaza, 1200 mikrogramów witaminy A, 0,03 miligrama witaminy B1, 0,04 miligrama witaminy B2, 0,3 miligrama witaminy B3 (PP), 30 miligramów witaminy C.

Oliwka
Są to owoce drzewa oliwnego charakteryzujące się ostrym, pikantnym smakiem. Mają one szerokie zastosowanie w kuchni wielu krajów europejskich. Z wyglądu przypominają małe, 2-3 centymetrowe śliwki, o kształcie kuli lub elipsy. Oliwki zawierają ok. 40-60% cennego tłuszczu. Dlatego też są przede wszystkim przerabiane (wraz z pestką) na oliwę.
Te niewielkie owoce sš bogate w zwišzki mineralne - przede wszystkim fosfor, potas i żelazo, a także witaminy z grupy B, prowitaminę A oraz witaminę C. Należš do owoców wyjštkowo wysokokalorycznych, 100 g zawiera ok. 110 kcal .
Oliwa z oliwek ma właściwości lecznicze, gdyż chroni serce i naczynia krwionośne prze zmianami miażd życowymi. Obniża poziom cholesterolu LDL, ma działanie antyoksydacyjne, zapobiega wytwarzaniu się kamieni żółciowych. W krajach o wysokim spożyciu oliwy wskaźniki choroby wieńcowej są niskie. Oliwa ma działanie oczyszczające, podaje się ją na czczo, z sokiem z cytryny, podczas ziołowych kuracji kamicy żółciowej. Liście oliwki zawierają alkaloidy i gorycze. Produkuje się z nich preparaty obniżające ciśnienie krwi. Oliwa z oliwek jest składnikiem wielu produktów kosmetycznych, olejków, kremów, maści itp.

Pomarańcza

Pomarańcza, uprawiana od bardzo dawna, jest obecnie jednym z najważniejszych drzew owocowych na terenach tropikalnych i subtropikalnych. W uprawach znajduje się kilkaset odmian tego pięknego drzewa. Smaczne owoce spożywane są na surowo lub w postaci przetworów (soki, dżemy). Skórka z owoców używana jest do kandyzowania. Z pomarańczy słodkiej otrzymuje się również olejki eteryczne stosowane w przemyśle spożywczym i kosmetycznym.
Pomarańcze zawierają przeciętne ilości składników odżywczych (z wyjątkiem kwasu foliowego i witaminy B1). 100 gramów owoców dostarcza: 24 kilokalorie, 86 gramów wody, 0,8 grama białka, 0,8 grama węglowodanów, 2 gramy błonnika, 200 miligramów potasu, 41 miligramów wapnia, 13 miligramów magnezu, 3 miligramy sodu, 0,3 miligrama żelaza, 0,2 miligrama cynku, 50 mikrogramów witaminy A, 0,1 miligrama witaminy B1 (najwięcej wśród owoców), 0,03 miligrama witaminy B2, 0,2 miligrama witaminy B3 (PP), 0,06 miligrama witaminy B6, 50 miligramów witaminy C, 0,2 miligrama witaminy E, 37 mikrogramów kwasu foliowego (najwięcej wśród owoców).
Pomarańcza skutecznie chroni przed rakiem, przede wszystkim szyjki macicy, sutka, jelita grubego i trzustki. Spora zawartość potasu zaś sprawia, że pomarańcza reguluje ciśnienie krwi i obniża poziom cholesterolu.

Winorośl

To długowieczne pnącze lub krzew z rodziny winoroślowatych.  Z wielu tysięcy uprawianych odmian winorośli istnieją odmiany posiadające owoce najlepiej nadające się do produkcji wina, soczyste o dużej zawartości cukru i kwasów organicznych. Odmiany deserowe o dużych, twardych i słodkich owocach oraz odmiany nadające się do suszenia, z cienką skórką i małymi nasionami.
Winogrona są cennym surowcem do produkcji soków pitnych, win, alkoholu etylowego, koniaków, octu winnego, rodzynków, dżemów itp. Owoce zawierają do 25% glukozy, około 1% pektyn, kwasy organiczne, witaminy, sole mineralne, substancje antyoksydacyjne. Mają działanie zasadotwórcze, moczopędne i przeciwmiażdżycowe, zwiększając poziom korzystnego cholesterolu HDL oraz hamując utlenianie cholesterolu LDL. Właściwości te posiadają również soki z winogron a zwłaszcza wina czerwone zawierające najwięcej garbników. Przypuszcza się, że wypijanie kieliszka czerwonego wina do posiłków może pomagać w zapobieganiu miażdżycy. U osób o skłonnościach do migrenowych bólów g łowy, czerwone wino może być czynnikiem wyzwalającym takie dolegliwości.
Według ojca medycyny Hipokratesa: "Wino jest rzeczą cudownie przeznaczoną dla człowieka, jeżeli zdrowy lub chory będzie je pił umiarkowanie i w stosownej porze".
Wino wzmaga działalność tzw. przeciwutleniaczy, przez co spowalnia procesy starzenia się organizmu i może uchronić przed rozwojem nowotworu. Współczesne badania udowadniają także wyraźne bakteriobójcze działanie wina.
W dietetyce wino gronowe uznawane jest za najzdrowszy i najbardziej higieniczny napój, który najlepiej uzupełnia potrawy spożywane przez człowieka. Wino pobudza pracę trzustki, nadnerczy, tarczycy i gruczo łów płciowych, co powoduje wzrost energii i aktywności życiowej. Spożycie umiarkowanej porcji wina wyraźnie oddziaływuje na układ nerwowy człowieka. Działa rozluźniająco, ale równocześnie poprzez zwiększenie ukrwienia mózgu polepsza sprawność umysłu i pobudza wyobraźnię. Zawarte w winie związki fosforu i wapnia mają działanie wspomagające na układ nerwowy.
100 gramów surowych winogron dostarcza średnio 70-80 kilokalorii, 76 gramów wody, 0,6 grama białka, 15,3 grama węglowodanów, 0,9 grama błonnika, 240 miligramów potasu, 21 miligramów fosforu, 18 miligramów wapnia, 6 miligramów magnezu, 2 miligramy sodu, 0,3 miligrama żelaza, 0,1 miligrama cynku, 0,04 miligrama witaminy B1, 0,3 miligrama witaminy B3 (PP), 0,1 miligrama witaminy B6, 4 miligramy witaminy C, 6 mikrogramów kwasu foliowego.

źródło: Andrzej Sarwa "Egzotyczne rośliny lecznicze w naszym domu"

powrót do archiwum
 

 

Witryna ma charakter informacyjny. Redakcja serwisu nie ponosi żadnej odpowiedzialności wynikającej z samodzielnego stosowania naturalnych metod leczenia opisanych w witrynie.
Nie udzielamy porad drogą internetową 
Kopiowanie za zgodą redakcji.